Gözlerinizi kapatıp bir an düşünün: Gökyüzünden tek bir yıldız eksilseydi, ardındaki sessiz boşluğu ilk kim fark ederdi? Belki de hiç kimse. Belki de birileri…  Ama bunu dile getirmeye yalnızca pek azı cesaret edebilirdi.

Dünya, bildiğini sanan yetişkinler için sınırları çizilmiş bir yerdir. Bir çocuksa, çizilen her sınırın üstünden atlanacak bir çizgi olduğuna inanır. Ne var ki insan, bildiklerinin dışına çıkmakta zorlanır. Çünkü bilinmeyen, yalnızca cevapların yokluğu değil, soruların da değişebileceği bir yerdir.

Şimdi söyleyin çocuklar, hiç gökyüzünüzde bir yıldız kaybettiniz mi? Ya da daha önce orada olmadığını sandığınız bir yıldızı, bir gün ansızın buldunuz mu?

Peki ya siz yetişkinler… Gökyüzüne baktığınızda karanlığın içinde parlayan ışık taneleri mi, yoksa ışığın bile değiştiremediği o büyük karanlığı mı görüyorsunuz?

Karanlık her yerdedir; ışığın parladığı yerde ise gölge kaçınılmazdır. Fakat bu durum sizi ürkütmesin. Unutmayın… Gerçek, daima tek bir parçadan oluşmaz.